26 juni 2020

Gebed

Geschreven door riekje

We naderen het einde van de gedichten. Dinsdag is de laatste. Vandaag een gedicht van Jo Spoor. Of beter gezegd: een gebed want de tekst is tot God gericht. Het is een zoekend gebed. Ondanks alle rusteloosheid en strijd is er in dit gebed toch de bodemloze ademruimte van Gods hart.

Marjan van Hal

Mijn vreugde om het leven

maar nog veel meer om de zoektocht

van mijn rusteloze hart

in de zee van tijd waarin ik met mezelf verblijf

met eigen gedachten die als klippen

om me heen staan,

zing ik uit in de

bodemloze ademruimte

van uw hart,

mijn God.

 

Mijn ogen zoeken uw voelbare aanwezigheid.

Ik ben met al mijn zintuigen aan u vastgeklampt,

in overgegeven verlangen, strijd en onmacht

in mijn niet vereenzaamde eenzaamheid.

Jo Spoor

Gerelateerd