Noodopvang

Bowlen

Iets meer over onze laatste escapade op 11 februari 2016. Tot ‘s morgens stonden er maar tien gegadigden op de lijst (er waren wat andere activiteiten), maar we vertrokken uiteindelijk met vijf volgeladen wagens. Het was niet alleen een leuke middag voor de gasten. Ook bij onze eigen teamgenoten ontdekte ik onvermoede kwaliteiten en sluimerende vaardigheden.

We zagen een heel andere categorie vluchtelingen dan bij onze beide bezoeken aan de dierentuin. Toen waren we bij wijze van spreken op schoolreisje, met gezinnen die amper een woordje over de grens in huis hadden. Een dierentuin is dan perfect vermaak. Nu bestond onze ploeg uit jonge mannen, met wie een stuk beter te communiceren viel en die ervan genoten zich eens even uit te kunnen leven. Ook dit uitje voelde als een schot in de roos.

Door het onzekere perspectief van de mensen in de Noodopvang blijven al zulke plannen even onzeker. Een vrijwilligster van WELLZO belde mij vrijdag op over twee angstige wat oudere vrouwen, of ze daarmee bij mij een kopje thee mocht komen drinken. Maandag kwam het tweede telefoontje, er was een ‘transfer’ geweest en die dames waren vertrokken…Wat had je ze dat kopje thee graag gegund!

IJda Blüm

Op 1 december water genoeg in AquaZoo!

Op 24 november stuurden we een oproep uit om met vijf auto’s een groep gezinnen uit de noodopvang van het COA in de WTC-hal een uitje te bezorgen naar Aquazoo.

Gisteren, op 1 december zijn we uitgerukt. Het weer zat niet mee! Ook het startschot verliep stroef: er was gewoon veel te veel animo. Met flinke vertraging arriveerde onze colonne strak in het gelid bij het park. Met auto’s uit Engelum, Gersloot, Harlingen, IJlst en Leeuwarden (plus gelukkig 1 extra, waarin ook nog een zeer competente Arabisch-Nederlandse tolk, Alyja wat waren we blij met je!). En passagiers van ver buiten onze grenzen met paraplu’s in alle kleuren van de regenboog.

Allerhartelijkst was de ontvangst van Aquazoo. Onder deskundige en kindvriendelijke begeleiding ging het regelrecht naar de zeehondensafari. De folder spreekt van ‘een spetterende ervaring’, en dat was het. We vergaten de regen!

De rest van het park kwam daarna door tijdgebrek wat minder uit de verf, we moesten tenslotte ook allemaal weer even opdrogen en opwarmen. Ook dat programmapunt werd door Aquazoo gastvrij verzorgd; ze vonden het, zo leek het, even leuk als het bonte gezelschap bezoekers. Daarover waren wij autobestuurders het tenminste roerend eens toen we onze vrachtjes weer behouden bij het WTC hadden gedropt: Blije gezichten!

In ieder geval is gisteren onze wens ‘we willen wat doen’ vervuld. Vraag maar aan de Gerard en Dicky Hahné, aan Sietske vd Mandele, aan Jan van Belle, aan Rob Crop, aan Marianne van Bork en aan IJda Blüm…